نامه دکتر شاهین سپنتا ، عضو ائتلاف ملی حامیان میراث اصفهان به مردم جهان برای نجات میراث جهانی اصفهان
همکاری جهانی برای نجات اصفهان
اصفهان، شهری تاریخی در مرکز ایران است که به عنوان یکی از گنجینه های هنر و معماری در جهان شناخته می شود. اصفهان از شهر های مهم گردشگری ایران است که چهره های شناخته شده ای همچون آرتور اپهام پوپ و ویلیامز جکسون آمریکایی، توماس هربرت انگلیسی، ژان باپتیست تاورنیه ، آندره مالرو ، ژان شاردن و اوژن فلاندن فرانسوی، آدام اولئاریوس و ارنست هولتسر و انگلبرت کمپفر و ارنست هرتزفلد آلمانی، پیترو دلاواله ایتالیایی، دُن گارسیا دسیلویا فیگوئرا اسپانیایی، ولادیمیر بارتولد روسی ، ابن بطوطه مراکشی و بسیاری دیگر، در کتاب ها و سفرنامه های خود زیبایی های آن را ستوده اند و با صفاتی چون « نصف جهان » ، « بهشت ثانی » ، « پل فیروزه » و « درخت پر گل بهشتی » آن را توصیف کرده اند. اصفهان به عنوان خواهرخوانده بسیاری از شهرهای تاریخی جهان همچون شیان ( چین )، کوالالامپور ( مالزی )، فلورانس ( ایتالیا )، سن پترزبورگ ( روسیه )، یاش ( رومانی )، بارسلون ( اسپانیا ) ،ایروان ( ارمنستان )، هاوانا ( کوبا )، فرایبورگ ( آلمان )، شهر کویت ( کویت ) شناخته می شود.
یکی از آثار بی مانند معماری تاریخی اصفهان، میدان نقش جهان و بناهای پیرامون آن است که از شاهکارهای معماری جهان به شمار می رود و در سال 1370 خورشیدی به عنوان « دهمین میراث فرهنگ بشری » در سازمان جهانی یونسکو ثبت شد. میدان نقش جهان دومین میدان بزرگ تاریخی جهان پس از میدان " تیان آنمِن " کشور چین است. میدان نقش جهان همچنین 10 برابر بزرگ تر از میدان مشهور بروکسل به نام " گراند پلاس بروکسل" و شش و نیم برابر میدان "سان مارکو" ونیز و چهار برابر بزرگ تر از میدان " دووژ" پاریس است.
از دیگر آثار تاریخی اصفهان می توان از سی و سه پل به عنوان بزرگ ترین سازه آبی ِ تاریخی ایران که بر بستر زاینده رود ساخته شده ، خیابان چهارباغ، کاخ چهلستون، مدرسه چهارباغ، کاخ عالی قاپو و بازار بزرگ نام برد.
اما این روزها مردم اصفهان به شدت نگران وضعیت این آثار تاریخی هستند چون شهرداری اصفهان بدون توجه به اهمیت این آثار برای کاهش بار ترافیک شهر، بدون مطالعه دقیق، به حفر تونل مترو در نزدیکی این بناهای ارزشمند اقدام کرده است.
مردم و سازمان های غیر دولتی اصفهان بارها به این پروژه های غیر اصولی شهرداری اعتراض کرده اند و خواستار تغییر مسیر مترو، دور شدن از بافت تاریخی شهر و استفاده از روش های ایمن تر برای کاهش بار ترافیکی شهر شده اند اما شهرداری و شورای شهر اصفهان به این اعتراض ها توجهی نمی کنند و برنامه های خود را ادامه می دهند.
نباید فراموش کرد که شهر تاریخی اصفهان به عنوان یک " شهر جهانی" دارای فرهنگ و آثاری است که نه تنها برای مردم این شهر و همه ایرانیان ارزشمند است بلکه به عنوان میراث مشترک بشری برای همه مردم جهان ارزش دارد و همگان باید ضمن حق بهره مندی از آن، وظیفه حفاظت از آن را نیز برعهده گیرند.
امروز مردم و سازمان های غیر دولتی این شهر از همه دوستداران میراث فرهنگی در همه کشور های جهان خواستارند تا از هر راهی که شایسته می دانند، نگذارند که این گنجینه هنر به خاطر سودجویی برخی مسئولان دولتی و اجرای پروژه های کم بازده و زودگذر شهری از میان بروند.
"بنیاد جهانی میراث پاسارگاد" ، سال 1388 خورشیدی را سال میراث فرهنگی و طبیعی اصفهان نام گذاری نموده است تا نظر همه فرهنگ دوستان جهان را نسبت به ستمی که بر این شهر تاریخی و میراث مشترک بشری می رود، جلب کند.
" ائتلاف حامیان میراث فرهنگی اصفهان" نیز نهاد مدنی دیگری است که در شهر اصفهان فعالیت می کند و به نمایندگی تعدادی از سازمان های غیر دولتی دوستدار میراث فرهنگی، همه علاقه مندان و سازمان های غیر دولتی جهان را برای پاسداشت میراث مشترک بشری که در اصفهان رو به نابودی است، به همبستگی فرا می خواند.
اگر امروز برای حفظ آثار تاریخی اصفهان چاره ای اندیشه نکنیم، شاید فردا دیر باشد. شما به عنوان عضوی از خانواده جهانی برای نجات این میراث مشترک چه خواهید کرد؟
International cooperation to save Isfahan
By: Shahin Sepanta
Isfahan is a historical city in the central Iran that has been recognized as one of the world treasures of art and architecture. This is an important tourist attraction of Iran and many renowned figures such as American Arthur Upham Pope and Williams Jackson, English Thomas Herbert, French Jean Baptiste Tavernier, Andre Malraux, Jean Chardin, Eugene Flandin, German Adam Olearius, Ernst Hoeltzer, Engelbert Kaempfer, Ernest Hertzfeld, Italian Pietro Della Valle, Spanish Don García De Silvia Y Figueroa, Russian Veladimir Bartold, Moroccan Ebn e Batuta and many others have admired its beauty in their books and travel journals, naming it “Half of the World”, “The Second Paradise”, “The Turquoise Bridge” and “A Flower-laden Paradise Tree”.
Isfahan is also known as a sister to many historical cities of the world such as Xian in China, Kuala Lumpur in Malaysia, Florence in Italy, Saint petersburge in Russia, Yash in Romania, Barcelona in Spain, Yerevan in Armenia, Havana in Cuba, Friburge in Germany and Kuwait City in Kuwait.
One of the unique architectural marvels of Isfahan is the “Naghshe-e-Jahan Square” and the extensive complex of buildings around it. It is considered as one of masterpieces of world architecture and was included in UNESCO’s registrar of World Heritage as the 10th Heritage of Human kind in 1991. It is considered to be the second largest square of the world after Tien An Men Square in China. It is ten times larger than Grande Place of Bruxelles in Belgium, 6.5 times than San Marco in Venice and four times than Place des Vosges in Paris.
Other historical marvels of Isfahan include the 33-bridge complex that is known as the biggest historical hydraulic structure of Iran shadowing over Zayande River, as well as Four Gardens Boulevard, 40-Column Palace, Four Gardens School, Ali-Ghapou Palace and the Grand Bazzar.
Despite the existence of all these wonders, people of Isfahan are very concerned nowadays for the future of their historical treasures. This is due to the fact that in order to reduce the traffic weight of the central area, the City Council of Isfahan has decided, without any sufficient preparatory studies, to construct a Metro tunnel in the vicinity of this unique complex of architectural masterpieces.
People of Isfahan, as well as many non-governmental organizations have protested against such unwise project and have demanded authorities to dig the tunnel far from the historical texture of the city and employ other precautionary actions to reduce the traffic weight. Nevertheless, the City Council has continued its operation without paying any attention to such protests.
Bearing in mind that Isfahan, as a cosmopolitan entity, comprises of many historical and valuable sites that belong not only to the Iranian people but are considered as the common heritage of the mankind, it is the right of everyone in the world to enjoy its marvels and, at the same time, take the responsibility of guarding it against all destructive threats.
That is why people of Isfahan and their NGOs are begging all friends of historical heritage in every corner of the world to take action against this calamity in whatever way they deem appropriate to stop the annihilation of such a priceless art collection in the hands of some profit-mongers in the city government who are after their easy but destructive solutions for the traffic of the central Isfahan.
Concerned about the above facts, and in order to attract the attention of all friends of cultural treasures to the cruelty that is being inflicted on this historical property of human kind, the Pasargad Heritage Foundation has declared the year of 2009 as “The Year of Isfahan”
Another civil institution involved in this campaign is the “Coalition of Supporters of Isfahan’s Cultural Heritage” that is active in Isfahan and represents a number of cultural NGOs. This Coalition is also inviting the cooperation of all individuals and institutions that are concerned with the guardianship and preservation of human kind’s cultural achievements and creations.
If we do not act today to save Isfahan, tomorrow may be too late. As a member of Human Family, what would YOU do in regards to saving the unforgettable Isfahan?
drshahinsepanta@yahoo.com
