ایرانیان درباره روزهای ماه باورهای خاصی داشته اند و هرروز را به نام ایزدی می نامیدند تا مردم در آن روز به یاد وی و صفت مشخصه وی باشند و با ذکر او آن صفت را در خود تجلی بخشند. انید به زندگی و بهره مندی ازنعمت های الهی و استفاده از امکانات این جهان برای نابودی و تقویت نیکی، از جمله باورهای ایرانیان باستان بوده است. آنان که ماه های سال را نیز به نام ایازدان مهم خود نامیده بودند، در تقارن روز و ماهِ نامیده به نام ایزدی خاص، فرصتی شایسته برای گرامیداشت ویژه آن ایزد و جشن و شادی یافتند. این جشن ها که غیردینی خوانده میشوند به همراه حشن دینی نوروز در آغاز سال و شش حشن دیگر موسوم به گاهانبار، که جشن بزرگداشت آفرینش های شش گانه هستند، فرصت های مناسب را به دست میدادند که ایرانیان باستان میتوانستند طی آنها شادی و سرزندگی و نیز روحیه اجتماعی و دینی خود را تقویت کنند و از یکنواخت شدن طندگی که تهدیدی برای پویایی آن میتوانست باشد، بپرهیزند.
حال، از مجموعه ی پرشمار جشن های ایرانی، جز یکی دو مورد، بسیای دیر زمانی است که در اثر تندبادهای نواخته شده بر پیکر ایران تاریخی از یاد رفته اند و از آن ها جز در نوشته های کهن، نشانی نیست یا دست کم در بهترین حالت به صورت محلی و در شکلی دیگر، یا آیینی دیگر به حسات کم فروغ و رو به نابودی خود ادامه میدهند.

دو روز پیش، هنگام عبور از جلوی پست خونه، توی این عصر ایمیل و ارتباطات دیجیتال، این پارچه تبلیغاتی رو دیدم : " همایش شادی در خانواده".
هواپیما میخوره زمین، یه عده ای بی دلیل میمیرن... هیچکس هم پاسخگو نیست. اون وقت میخوان شاد باشیم.
کودکان زیر سن قانونی کار میکنن، دستفروشی میکنن .. یا هر کار دیگه، اون وقت میگن : شاد باشین.
شونه ی پدر خونواده زیر این هزینه های روزمره زندگی، هرروز سنگین تر میشه، اون وقت میگن : شاد باشین.
آخه .... اگه امکان شاد بودن وجود داشت، اگه دلِش بود... اگه روحیه اش بود.... اگه این روزها اینقدر غم توی خودش نداشت، مگه خانواده ها دلشون نمیخواست شاد باشن؟ اون وقت دیگه نیازی هم به برگزاری همایش نبود.... واقعا فکر میکنن با برگزاری چندتا همایش غم ما تموم میشه؟
البته این، اولین بار نیست که تبلیغاتِ این چنینی رو میبینم.... همین چندروز پیش هم تبلیغ برنامه ای با عنوان " بازی سرگرمی پدر و پسر" رو دیدم ... و با خودم فکر کردم، پس : جایگاه مادر و دختر کجاست؟
و چندروز قبل تر هم پارچه های تبلیغاتی " برنامه تفریحی ماهیگیری با دست برای کودکان" همه چهارراه ها رو پوشانده بود. حالا ما هِی توی انجمن حمایت از حیوانات جلسه تشکیل میدادیم و طرح " حمایت از ماهی قرمز" رو برگزار کردیم و کلی تلاش کردیم به بچه ها بگیم : با ماهی هاتون مهربون باشین. اون وقت شهرداری اصفهان میاد و با برگزاری مسابقه تفریحی! ماهیگیری با دست، هرچه دوستان با سابقه و فعال در انجمن از سال های پیش، رِشته بودند رو پنبه میکنه....