صدای شادروان منوچهر نوذری از دوران کودکی همان موقع ها که نقش یه آدم خسیس رو بازی میکردن  ذهنم مانده است... اون موقع ها برنامه های تلوزیون متنوع نبود و کلا ۲ تا کانال بیشتر نداشتیم... از ماهواره هم که خبری نبود... صبح های جمعه از خواب بیدار میشدم و وقتی داشتیم صبحونه میخوردیم برنامه ی رادیویی " صبح جمعه با شما " رو گوش میکردیم... برای من عالمی بود... و از همون موقع بود که عادت گوش دادن به رادیو تا امروز در من مونده.

شب ها هم برنامه ی "مسابقه ی هفته " رو میدیدم... با اینکه گیج خواب بودم اما سعی میکردم حتما برنامش رو نگاه کنم.. چون برای من با اون سن کم راح ترین راه برای کسب اطلاعات عمومی بود...

او همیشه خندان بود... وقتی آخرین تصاویر او را وقتی در بستر بیماری بود میدیدم از ته قلبم و با تمام وجودم برایش آرزوی آرامش کردم... من به او احساس خاصی داشتم نمیدونم چرا... شاید چون همیشه برای مرد ها و زنان مسن احترام خاصی قائل هستم.

منوچهر نوذری... هنوز در ذهن من زنده است...

گزارش تصویری ایسنا 

گزارش تصویری فارس