کجای اند آنان که دیروز سنگ آبگیری سد سیوند را به سینه میزنند؟

کجای اند تا امروز جان دادن این پرندگان را در شوره زار بختگان ببینند؟

 آنان که هر تاسوعا و عاشورا ، شور حسینی مجنون شان میکند و از مظلومیت امام حسین(ع) سخن میگویند کجای اند که ببینند امروز بختگان صحرای کربلا است؟

آیا این انسانیت نیست که با مرگ غریبانه ی مرغان آتش در بختگان جان میدهد؟

روی سخن ام با شماست ...

نگویید 14 قرن پیش در کربلا چه گذشت ، بگوئید امروز با این مرغان آتشین چه کردند؟

 یزید نماد ستم است و امام حسین (ع) یادواره ی مظلومان. چه بسیارند که بر ذره ذره ی این خاک ، بر تک تک موجودات آن ، بر تاریخ و تمدن آن چنگ انداخته اند.

روی سخن ام با شماست ...

ای آقایان ، وزیر نیرو ، خانم جوادی ، آقای رئیس جمهور، ای سرداران سازندگی و مدعیان اصلاحات !

گناه این پرندگان خسته از سفر چه بود که اینگونه جان میدهند ؟ این است رسم مهمان نوازی تان ؟

اینان که کاری به کار شما نداشتند . اینان که در تجمع دانشجویان معترض یا زنان خواهان برابری یا کارگران یا معلمان شرکت نداشتند . اصلا برای شما چه فرق میکند ؟

به خدا قسم حتی هنگام قربانی کردن گوسفند هم نمیگذارند تشنه از دنیا برود ، چه رسد به اینکه جانداری را غرق در شوره زار کنند.

شما را به خداوندگار درهای توسعه تان را به رویمان ببندید. ما نه سد میخواهیم نه پالایش گاه  و نه جاده.

 

پروردگارا...

نجوایم را میشنوی؟

به کدامین مرجع قضایی یا کدامین مجری عدالت شکایت ببرم؟