باران

امروز 18 تیر ، برای ما بهانه ایست تا یاد کنیم از همه کسانی که قلم و کاغذ و شرافت و جسارت ، تنها سلاحشان بود برای بیان خواسته ها و آنچه که حقشان بود و نداشتند . تنها سلاح در برابر نوجوان بسیجی مسلحی که نه از  انقلاب و آرمانهای پدر انش چیزی میدانست و نه از روزهای سخت جنگ و مبارزه و شهادت ... .

8 سال پیش  ، تعطیلی روزنامه سلام  درست در دورانی که چشم امید مان بر مردی از جنس زمان بود و گوشمان پر از وعده استقرار  حکومتی  مردم سالار و با  آزادی های مدنی و آزادی قلم و اندیشه ، بهانه ای شد تا   هزاران دانشجو و غیر دانشجو ،  در کوی دانشگاه تهران  ، گرد هم آیند و  فریاد آزادی بر آورند .

همان دانشجویانی که دوم خرداد 76 روشنفکر و تحصیلکرده و مردم همیشه در صحنه  نام گرفتند و در 18 تیر 78 ، عده ای اراذل و اوباش که به اتهام بر هم زدن آرامش و نظم جامعه ، روانه بازداشتگاه ها و زندانها شدند .هشت  سال از آن تاریخ میگذرد و امروز ، 18 تیر تنها به برگی از تاریخ ذهنمان مبدل گشته ، تقویمی که  سالهاست شاهد شهامت و جسارت عده ای و قصاوت  و بی عدالتی و استبداد عده ای دیگر بوده است. روزها میگذرند ، تقویم ورق میخورد و از آن پایمردی ها چیزی جز یادشان باقی نمیماند .

پس ستایش میکنیم از همه دانشجویان  و نویسندگان و روزنامه نگاران در بند ،  فعالان سیاسی و حقوق بشر ،  دلیر مردان و آزاد زنان  و در یک کلام همه آزادی خواهانی  که به یک هدف ، ساختن فردایی بهتر و ایرانی آزاد ، فریاد اعتراض سر دادند .