باران

خوشا به حال باد که بی مهابا در هر عبور با هر تک درختی در می آمیزد

خوشا به حال آسمان که تمام ستارگان را در آغوش میگیرد

و چه صبری دارد تاریکی شب که نظاره گر این هم آغوشی هاست

گو اینکه دل آسمان و باد هر دو تاب این درهم پیچیدن ها را ندارند

باران می بارد

برگ میریزد

و باز ...

این شب است که زبان از پی گفتار نمی گشاید

وای .. که چه صبری دارد این شب

و چقدر من امشب بی تابم

و سهم من جز لمس اجباری هجوم تاریکی این شب و پیوسته ماندن در انتظار باران ، چیزی نیست ...