در انتظار باران...
صدای قهقهه کودک شش ساله در شیون مادر محو شد... شهر، خاموش وتاریک است .
بازهم بیرحمی ، بمباران ، کشتار در سرزمینی که فرستادگان الهی برای دعوت مردم به عدالت ، صلح ، برابری ، آرامش و دوری از تجاوز و درنده خویی ، در آن ظهور کردند .
در میان این نا آرامی ها زنان ، نوجوانان و کودکان بی پناه فلسطینی تنها قربانیان خودکامگی دولتمردان هستند .
کودکانی که سرگرمی روزانه آنها به جای بازی کردن با همسالان ، بی دغدغه خندیدن و شاد بودن در پناه آوردن به خرابه ای تنها برای زنده ماندن و نه زندگی کردن ، خلاصه شده است تا در حسرت خوابی آرام و به دور از رعشه بمبها و گلوله ها شب را به صبح برسانند .
مادرانی که تمام روز را در انتظار و اضطراب به سر میبرند که آیا مردشان و یا فرزندشان را دوباره سالم خواهند دید...؟
به امید روزی که مرزهای جغرافیایی دیگر بهانه ای برای قتل عام انسانها نباشد .