شوی لباس اسلامی

در شرق امروز خوندم که در شو زنده لباس های اسلامی که در نمایشگاه " زنان سرزمین من " که با هدف معرفی الگوهای پوشش اسلامی به جامعه برگزار شده با اینکه لباسها با پوشش کامل اسلامی بوده ولی به آقایان اجازه حضور ندادند.

وقتی این مطلب رو خوندم به خیال اینکه احتمالاً مطلب را اشتباه خوندم یکبار دیگر اونو مرور کردم ولی دیدم که نه درسته . بعد از چند دقیقه گیج شدن ، خوشحال از اینکه یه موضوع باحال واسه نوشتن پیدا کردم رفتم قلم وکاغذ آوردم که راجع به این موضوع چند خطی بنویسم ولی بعد ازحدود 2 ساعت ، به جز 12-10 مدل امضای جدید و 8-7 تا شکل تخیلی چیز دیگه ای رو کاغذام دیده نمی شد.

یه سوال:

براستی برای دیوار کشیدن بین زنان و مردان حتماً باید از آجر و سیمان استفاده کرد؟!!

فعلاً با 15 ساله ها کاری نیست

در خبرها آمده بود که سن رای دهندگان برای انتخابات شوراها به 18 سال افزایش یافت. این در حالیست که در انتخابات ریاست جمهوری که از اهمیت بیشتری برخوردار است سن رای دهندگان 15 سال بود.

از آنجائیکه دلیلی برای این تصمیم عنوان نشده ، میشه حدس هایی در این مورد زد:

الف) دوستان به این نتیجه رسیدن که نتیجه انتخابات قبلی عقلانی نبوده و برای رفع مشکل سن رای دهندگان را بالا آوردن.

ب) در حال حاضر هیچ خطری کشور رو تهدیدی نمی کنه و بنابراین نیازی به مشاركت گسترده نیست.

ج) مثل دو انتخابات قبلی نتیجه از قبل معلوم شده و برای صرفه جوئی در چاپ تعرفه و رعایت حال 15 ساله ها نیازی به حضور این عزیزان نیست.

د)الآن سن رای دهندگان رو بالا میبرن تا برای انتخابات مهم بعدی مجدداً این سن رو پائین بیارن و با اینکار برای خودشون تبلیغات کنن.

زمان دسترسی به لات

دوستی تعریف می کرد که چند شب پیش برای شام به یکی از محله های خوب شهر رفته بوده که می بینه دو نفر جوون قداره به دست دنبال یکی می کنن و اون طرف فرار می کنه و به آشپزخانه یکی از مغازه ها پناه می بره. اون دو نفر اراذل شیشه های مغازه رو میشکونن و بعد از کلی گرد و خاک از اونجا میرن.......

دوستم تعریف میکرد که صاحبان مغازه برای کمک گرفتن همزمان به پلیس 110 و چند نفر لات آشنا زنگ میزنن . بعد از 3 دقیقه اون لاتها میرسن و بعد از 25 دقیقه پلیس 110... !

دیدن اینگونه صحنه ها و زورگیری توسط اراذل و اوباش موضوع جدیدی نیست ولی افزایش اینگونه وقایع همانطوری که از شواهد و خبرها پیداست موضوع نگران کننده ای است.

از یه نگاه دیگه ؛

یادم می آد که 8-7 ما پیش در خبرها از قول رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس می خوندم که در کشور ما متوسط زمان رسیدن به مواد مخدر 20 دقیقه و متوسط زمان رسیدن به نون بربری 35 دقیقه است.

-          نفت سر سفرها نمی آید . آب ، برق و بنزین جیره بندی می شود. 

امروز 18 تیر ، برای ما بهانه ایست تا یاد کنیم از همه کسانی که قلم و کاغذ و شرافت و جسارت ، تنها سلاحشان بود برای بیان خواسته ها و آنچه که حقشان بود و نداشتند . تنها سلاح در برابر نوجوان بسیجی مسلحی که نه از  انقلاب و آرمانهای پدر انش چیزی میدانست و نه از روزهای سخت جنگ و مبارزه و شهادت ... .

8 سال پیش  ، تعطیلی روزنامه سلام  درست در دورانی که چشم امید مان بر مردی از جنس زمان بود و گوشمان پر از وعده استقرار  حکومتی  مردم سالار و با  آزادی های مدنی و آزادی قلم و اندیشه ، بهانه ای شد تا   هزاران دانشجو و غیر دانشجو ،  در کوی دانشگاه تهران  ، گرد هم آیند و  فریاد آزادی بر آورند .

همان دانشجویانی که دوم خرداد 76 روشنفکر و تحصیلکرده و مردم همیشه در صحنه  نام گرفتند و در 18 تیر 78 ، عده ای اراذل و اوباش که به اتهام بر هم زدن آرامش و نظم جامعه ، روانه بازداشتگاه ها و زندانها شدند .هشت  سال از آن تاریخ میگذرد و امروز ، 18 تیر تنها به برگی از تاریخ ذهنمان مبدل گشته ، تقویمی که  سالهاست شاهد شهامت و جسارت عده ای و قصاوت  و بی عدالتی و استبداد عده ای دیگر بوده است. روزها میگذرند ، تقویم ورق میخورد و از آن پایمردی ها چیزی جز یادشان باقی نمیماند .

پس ستایش میکنیم از همه دانشجویان  و نویسندگان و روزنامه نگاران در بند ،  فعالان سیاسی و حقوق بشر ،  دلیر مردان و آزاد زنان  و در یک کلام همه آزادی خواهانی  که به یک هدف ، ساختن فردایی بهتر و ایرانی آزاد ، فریاد اعتراض سر دادند .

به امید روزی که مرزهای جغرافیایی دیگر بهانه ای برای قتل عام انسانها نباشد .                             

                                                 کنکور، از توهم تا واقعیت

 در شرایطی که میبینیم افراد متخصص و تحصیل کرده به سختی میتوانند شغلی مرتبط با رشته تحصیلی و متناسب با شخصیت و روحیه خود پیدا کنند و در عوض روابط جایگزین ضوابط ، قابلیتها و صلاحیتها شده است ، شاید بد نباشد که ما، خانواده ها، جامعه ، رسانه ها و... دیدگاه خود را در رابطه با غولی به نام کنکور مورد بازبینی قرار دهیم  و عدم موفقیت در آن را منجر به بسته شدن تمام راهها در زندگی و پایان فرصتها ندانیم. 

ای نام تو بهترین سر آغاز                        بی نام تو نامه کی کنم باز

در روزگاری هستیم که نوشتن درفضای مجازی اینترنت بهترین و آسانترین مسیر برای بيان مسائل و مشکلات اطراف و دلمشغولی هایمان است.

از امروز در اینجا از همه چیز و همه جا خواهم نوشت.

باید نوشت و بازهم نوشت تا رگبارهای ذهنمان به باران تبدیل شود و آنگاه باران خواهد شست همه ی ناپاکی ها و نازیبائی ها را.

درانتظار باران ...